Wiadra spożywcze mają za zadanie chronić zawartość podczas napełniania, transportu i magazynowania. Dlatego ważna jest odporność na pękanie, wilgoć, tłuszcze oraz zmiany temperatury. W produkcji opakowań stosuje się między innymi polipropylen oraz polietylen wysokiej gęstości. PP i HDPE mają podobne zastosowania, jednak nie są identyczne. Sprawdź, co je różni.

Czym jest PP i dlaczego produkuje się z niego wiadra spożywcze?

PP, czyli polipropylen, jest lekkim tworzywem termoplastycznym. Jego gęstość wynosi około 0,90–0,91 g/cm³. Materiał wyróżnia się sztywnością, twardością i odpornością chemiczną. Ma też wyższą temperaturę mięknienia niż polietylen. Temperatura topnienia typowych odmian PP wynosi około 160°C. Polipropylen dobrze nadaje się do formowania wtryskowego. Produkuje się z niego wiaderka plastikowe o cienkich, a zarazem sztywnych ściankach. Z PP powstają też szczelnie dopasowane pokrywki, obrzeża i uchwyty. Materiał jest odporny na wilgoć, oleje oraz tłuszcze. Stosuje się go między innymi do pakowania nabiału, lodów, przetworów rybnych, sałatek, słodyczy i półproduktów gastronomicznych. Wiadra z polipropylenu są dostępne w wielu kształtach i pojemnościach, nawet od około 0,55 do aż 33 litrów.

Czym jest HDPE i jakie ma zalety?

HDPE to polietylen wysokiej gęstości. Powstaje z łańcuchów polimerowych o niewielkim stopniu rozgałęzienia. Jego gęstość zwykle wynosi około 0,94–0,97 g/cm³. Jest więc nieco cięższy od PP. Tworzywo dobrze znosi uderzenia, także w niskiej temperaturze. Wykazuje też odporność na wilgoć i wiele substancji chemicznych. Jest mniej sztywne niż polipropylen, ale często lepiej radzi sobie z mechanicznym obciążeniem i pękaniem naprężeniowym. HDPE wykorzystuje się do produkcji butelek, kanistrów, beczek, skrzynek oraz innych opakowań o sztywnych ściankach. Do jego najważniejszych właściwości należą:

●      dobra udarność w niskiej temperaturze,

●      odporność na wodę i większość popularnych chemikaliów,

●      elastyczność większa niż w przypadku PP,

●      temperatura topnienia typowych odmian wynosząca około 120–130°C.

Czym różnią się wiadra z PP od opakowań z HDPE?

Polipropylen jest lżejszy i sztywniejszy. Lepiej znosi podwyższoną temperaturę, dlatego sprawdza się przy produktach rozlewanych lub napełnianych na ciepło, o ile konkretne opakowanie zostało do tego przeznaczone. Sztywność PP sprawia, że wykonane z niego wiadra na żywność zachowują kształt podczas ustawiania jedno na drugim nawet przy dużym obciążeniu.

HDPE pozostaje bardziej elastyczny i wykazuje bardzo dobrą udarność w chłodzie. Często okazuje się korzystniejszym wyborem przy opakowaniach narażonych na uderzenia, zgniatanie lub przechowywanie w niskiej temperaturze. Nie oznacza to jednak, że każde wiadro z HDPE automatycznie nadaje się do mrożenia. Decydują: gatunek tworzywa, konstrukcja oraz deklarowane warunki użytkowania.

Najważniejsze różnice pomiędzy wiadrami z obu omawianych materiałów można ująć następująco:

●      PP:

○      mniejsza masa, większa sztywność i wyższa odporność cieplna,

○      częsty wybór do produkcji wiader formowanych wtryskowo.

●      HDPE:

○      większa elastyczność, dobra udarność i odporność na niską temperaturę,

○      popularny materiał do tworzenia butelek, kanistrów i opakowań rozdmuchiwanych.

PP częściej wykorzystuje się do produkcji lekkich i sztywnych wiader spożywczych. HDPE lepiej sprawdza się tam, gdzie większe znaczenie ma elastyczność oraz odporność na uderzenia w chłodzie. Dobór materiału powinien zawsze uwzględniać rodzaj produktu, temperaturę napełniania i warunki przechowywania.