To leczo jest gotowe w około 40 minut i robi się je w jednym garnku. Cukinia i pieczarki zagęszczają sos, a kiełbasa daje wędzony, tłusty smak, więc nie potrzeba dodatkowego mięsa ani bulionu. Wersja z cukinią wychodzi lżejsza i bardziej letnia niż klasyczne leczo z samą papryką. Na drugi dzień smakuje jeszcze lepiej, więc nadaje się do gotowania na zapas.
Składniki na leczo z cukinią, pieczarkami i kiełbasą
Proporcje na 4 porcje, w dużym garnku lub głębokiej patelni o średnicy ok. 28 cm. Kiełbasa powinna być porządna, np. wiejska, śląska lub podwawelska. Sprawdza się taka, która sama puści sporo tłuszczu.
- 400 g kiełbasy wiejskiej lub śląskiej
- 1 duża cukinia (ok. 400–500 g)
- 300 g pieczarek
- 2 papryki (najlepiej czerwona i żółta), razem ok. 400 g
- 2 średnie cebule
- 3 ząbki czosnku
- 1 puszka pomidorów krojonych (400 g) lub 500 g świeżych, dojrzałych pomidorów
- 2 łyżki koncentratu pomidorowego
- 1–2 łyżki oleju rzepakowego
- 1 łyżeczka papryki słodkiej mielonej
- ½ łyżeczki papryki wędzonej
- 1 łyżeczka majeranku
- 1 liść laurowy
- 1 szczypta cukru
- sól i świeżo mielony pieprz
- garść natki pietruszki do posypania
Przygotowanie
- Krojenie. Kiełbasę pokroić w półplasterki o grubości ok. 7 mm. Cebule w piórka lub grubszą kostkę, paprykę w paski szerokości 1,5 cm, cukinię w półplasterki lub ćwiartki o grubości ok. 1 cm. Pieczarki podzielić na ćwiartki, a małe na połówki. Czosnek posiekać drobno.
- Kiełbasa. W garnku rozgrzać 1 łyżkę oleju na średnim ogniu i wrzucić kiełbasę. Smażyć 5–6 minut, aż się zarumieni i wytopi tłuszcz. Wyjąć łyżką cedzakową na talerz, a tłuszcz zostawić w garnku.
- Pieczarki. Podkręcić ogień na mocny, wrzucić pieczarki w jednej warstwie (w razie potrzeby partiami) i smażyć 4–5 minut bez mieszania co chwilę, aż odparują i się zrumienią. Posolić dopiero pod koniec. Wyjąć do kiełbasy.
- Cebula i papryka. Do tego samego garnka dodać odrobinę oleju, jeśli zrobiło się sucho, i wrzucić cebulę. Smażyć 4 minuty, aż zmięknie i się zeszkli. Dodać paprykę i smażyć kolejne 5 minut. Na koniec dorzucić czosnek i mieszać pół minuty, żeby się nie przypalił.
- Przyprawy i pomidory. Zdjąć garnek na chwilę z ognia, wsypać paprykę słodką i wędzoną, wymieszać i dopiero wtedy wrócić na palnik. Mielona papryka na gorącym tłuszczu przypala się w kilka sekund i robi się gorzka. Dodać koncentrat, smażyć minutę, potem wlać pomidory z puszki, wrzucić liść laurowy, majeranek i szczyptę cukru.
- Duszenie. Gotować pod uchyloną pokrywą na małym ogniu 10 minut, żeby sos lekko zgęstniał, a papryka zmiękła.
- Cukinia i dodatki. Dodać cukinię, kiełbasę i pieczarki. Wymieszać, doprawić solą i pieprzem i dusić 8–10 minut, aż cukinia będzie miękka, ale nie rozpadnie się w papkę. Usunąć liść laurowy, sprawdzić smak i w razie potrzeby dosolić. Posypać natką.
Cukinia dodana razem z papryką po 20 minutach zamienia się w bezkształtną masę i puszcza za dużo wody. Wystarczy 8–10 minut duszenia na końcu: kawałki zachowują kształt, a sos nie robi się rzadki.
Dlaczego leczo wychodzi wodniste i jak tego uniknąć
Najczęstszy problem to nadmiar wody z warzyw. Pieczarki wrzucone na zimny lub przepełniony garnek zaczynają się dusić we własnym soku zamiast smażyć. Dlatego smaży się je osobno i na mocnym ogniu. To samo dotyczy cukinii: jeśli jest bardzo duża i wodnista, warto usunąć gniazdo nasienne łyżeczką, bo to ono puszcza najwięcej płynu.
Drugi powód to pomidory. Passata jest zwykle rzadsza niż pomidory krojone, a świeże, mało dojrzałe wymagają dłuższego duszenia. Jeśli sos mimo wszystko jest za luźny, wystarczy zdjąć pokrywę i gotować 5 minut na większym ogniu. Zagęszczanie mąką nie jest potrzebne i psuje strukturę dania.
Kwaśność pomidorów różni się w zależności od marki i sezonu. Jeśli leczo jest ostre w smaku, pomaga szczypta cukru albo łyżeczka masła na końcu. Zbyt płaski smak zwykle oznacza za mało soli lub brak odrobiny octu jabłkowego (ok. ½ łyżeczki).
Wartości odżywcze leczo z kiełbasą
Jedna porcja (ok. 450 g) to w przybliżeniu 430–470 kcal, 20–22 g białka, 32–35 g tłuszczu, 17–20 g węglowodanów i 5–6 g błonnika. Większość kalorii pochodzi z kiełbasy, więc jej rodzaj mocno wpływa na wynik. Kiełbasa podwawelska lub drobiowa obniża kaloryczność nawet o 100 kcal na porcję. Warzywa dostarczają witaminy C (papryka), potasu i sporo błonnika, co sprawia, że danie jest sycące bez dodatku pieczywa.
Warianty leczo z cukinią
Wersja z kiełbasą ostrą i chorizo
Zamiast wiejskiej kiełbasy można dać 300 g chorizo pokrojonego w półplasterki. Chorizo wytapia czerwony, aromatyczny tłuszcz, więc oleju na początek nie trzeba w ogóle. Nie potrzeba wtedy też wędzonej papryki, bo chorizo ma swoją własną. Dobrze pasuje szczypta ostrej papryki lub płatków chili, dodana razem z przyprawami.
Taka wersja jest wyraźniej pikantna i bardziej hiszpańska w charakterze. Dobrze smakuje z grubym pieczywem i łyżką jogurtu naturalnego.
Leczo wegetariańskie z cukinią i pieczarkami
Bez kiełbasy danie nadal się broni, pod warunkiem że pieczarki dostaną więcej uwagi. Warto zwiększyć ich ilość do 500 g i smażyć je naprawdę mocno, na ciemny kolor. Wędzona papryka powinna wtedy trafić do garnka w podwójnej ilości (1 łyżeczka), bo to ona daje wrażenie wędzonki.
Dla większej sytości dobrze sprawdza się puszka ciecierzycy dodana razem z cukinią. Do tego odrobina sosu sojowego (1 łyżeczka) wzmacnia umami i zastępuje część soli.
Podawanie i przechowywanie
Najlepiej pasuje świeży chleb, ryż basmati lub ziemniaki gotowane z koperkiem. Leczo można też podać z jajkiem sadzonym albo łyżką gęstej śmietany. Dobrze komponuje się z ogórkami kiszonymi, które przełamują tłustość kiełbasy.
W lodówce, w szczelnym pojemniku, leczo wytrzymuje 4 dni. Można je też zamrozić, ale tylko do 2 miesięcy, bo cukinia po rozmrożeniu mięknie. Odgrzewać najlepiej na patelni lub w garnku, z dodatkiem łyżki wody, na małym ogniu. Mikrofalówka sprawdza się do jednej porcji, ale sos traci wtedy część głębi smaku.
